Archive for the ‘Unilever (Wielka Brytania/Holandia)’ Category

Szwajcaria

Posted by admin lut - 1 - 2026 Możliwość komentowania została wyłączona

Rushmore to blog turystyczny, który powstał z myślą o osobach zakochanych w odkrywaniu nowych miejsc. To przestrzeń online, w którym łączą się inspiracje z praktycznymi wskazówkami. Jeśli planujesz podróż do Hiszpanii, Francji, Niemiec, kraju muzyki i gór albo Czech, znajdziesz tu wieloaspektowe spojrzenie na to, jak zorganizować wyjazd od A do Z. Na Rushmore najważniejsze jest doświadczenie. Treści powstają tak, by pomagać zarówno osobom, które lubią układać harmonogram, jak i […]

Categories: Unilever (Wielka Brytania/Holandia)

W obrębie nieruchomości występuje wewnętrzny podział

Posted by admin lis - 3 - 2025 Możliwość komentowania została wyłączona

W państwie w ciągu poprzednich kilkunastu lat coraz więcej powstaje mieszkań wznoszonych w technologii 1. Przejdź do wpisu 2. felietony 3. Dowiedz się więcej 4. nawigacja 5. Poznaj wszystkie szczegóły W państwie w ciągu poprzednich kilkunastu lat coraz więcej powstaje domów wznoszonych w technologii drewnianej, a w takim razie tak oznaczane małe domy z bali czy także szkieletowe, drewniane, konstruowane w technologii tak nazywanej kanadyjskiej. Niemniej jednak w dalszym ciągu […]

Categories: Unilever (Wielka Brytania/Holandia)

Sporo osób pracujących w biurze ma kłopot ze znikającymi

Posted by admin paź - 3 - 2025 Możliwość komentowania została wyłączona

Nim doszliśmy do czasów aktualnych kiedy Wiele ludzi pracujących w biurze ma problem ze znikającymi materiałami biurowymi. Jest to zjawisko następujące z reguły w kolosalnych jednostkach, gdzie każdy może wejść do dowolnego pomieszczenia. Można tego uniknąć oznaczając pojedyncze przedmioty. Można wygrawerować własne imię i nazwisko na ukochanym długopisie, czy wazonie. Zezwoli to ustrzec przez „pożyczeniem” danej rzeczy. Kapitalnym pomysłem może być także grawer logo firmy na organizerze, lub długopisach – […]

Categories: Unilever (Wielka Brytania/Holandia)

Po pandemii praca zdalna przestała być eksperymentem, a stała się pełnoprawnym modelem funkcjonowania wielu firm. Część pracowników nie wyobraża sobie powrotu do biura na pełen etat, inni tęsknią za rytuałem porannej kawy ze współpracownikami. Między skrajnościami „tylko home office” i „tylko biuro” rozgościł się model hybrydowy, który – przynajmniej w teorii – ma połączyć zalety obu światów. Z punktu widzenia pracodawcy praca zdalna to szansa na obniżenie kosztów biurowych oraz dostęp do talentów spoza jednego miasta czy kraju. Z punktu widzenia pracownika to oszczędność czasu na dojazdach, większa elastyczność i możliwość dopasowania dnia do swoich rytmów energii. Jednak w praktyce ten model obnaża też liczne wyzwania: rozmyte granice między pracą a życiem prywatnym, trudności z budowaniem relacji w zespole czy problem z odłączaniem się po godzinach. Kultura organizacyjna, która opierała się głównie na spotkaniach na żywo, musi zostać przełożona na język cyfrowy. To oznacza nie tylko wybór narzędzi do komunikacji, ale przemyślenie zasad współpracy: kiedy piszemy, kiedy dzwonimy, co wymaga spotkania online, a co da się załatwić asynchronicznie. Przeładowane kalendarze pełne „zoomów” to znak, że firma przeniosła stare nawyki 1:1 do świata online, zamiast go naprawdę zrozumieć. W tym kontekście coraz większą rolę odgrywa dobrze zaprojektowana platforma internetowa która staje się cyfrowym biurem organizacji. To tam gromadzone są dokumenty, procedury, wiedza i projekty. Zamiast setek maili i niekończących się wątków na komunikatorach, zespół ma jedno miejsce prawdy, gdzie łatwo znaleźć ustalenia, pliki i historię decyzji. Dzięki temu nowa osoba w firmie może szybciej się wdrożyć, a liderzy mają większą kontrolę nad przepływem informacji. Model hybrydowy stawia też pytania o przyszłość samego biura. Czy nadal potrzebujemy rzędów biurek, przy których i tak większość pracuje w słuchawkach? Coraz popularniejsze stają się przestrzenie projektowe, „focus roomy”, strefy do kreatywnych warsztatów i spotkań 1:1. Biuro z miejsca „codziennej pracy” coraz częściej zamienia się w miejsce „spotkań, współpracy i budowania relacji”. Nie można pominąć tematu dobrostanu psychicznego. Praca z domu w połączeniu z obowiązkami rodzinnymi, brakiem prywatnej przestrzeni czy ciągłą obecnością w sieci potrafi wyczerpać. Firmy, które na serio traktują zdrowie swoich ludzi, wprowadzają zasady „no meeting days”, promują przerwy, szkolą liderów z uważności na wypalenie i zachęcają do korzystania z urlopów. Bez takiego podejścia nawet najbardziej elastyczny model pracy zamieni się w niekończący się dyżur. Przyszłość pracy najprawdopodobniej nie będzie jednolita. Niektóre branże pozostaną stacjonarne, inne staną się w pełni rozproszone. Kluczowe będzie dopasowanie: zespołu, rodzaju zadań, oczekiwań klientów i możliwości technologicznych. Firmy, które będą gotowe eksperymentować, rozmawiać z pracownikami i korygować kurs, zyskają przewagę nad tymi, które sztywno trzymają się jednego modelu „bo tak zawsze było”. Ostatecznie pytanie nie brzmi: „Biuro czy home office?”, lecz: „Jak chcemy pracować, żeby osiągać dobre wyniki i jednocześnie żyć po ludzku?”. Odpowiedź będzie inna dla różnych organizacji, ale wspólny mianownik jest jeden – zaufanie. Bez zaufania do ludzi nawet najlepsze narzędzia i procedury pozostaną tylko fasadą, za którą kryje się frustracja i zmęczenie.
Po pandemii praca zdalna przestała być eksperymentem, a stała się pełnoprawnym modelem funkcjonowania wielu firm. Część pracowników nie wyobraża sobie powrotu do biura na pełen etat, inni tęsknią za rytuałem porannej kawy ze współpracownikami. Między skrajnościami „tylko home office” i „tylko biuro” rozgościł się model hybrydowy, który – przynajmniej w teorii – ma połączyć zalety obu światów. Z punktu widzenia pracodawcy praca zdalna to szansa na obniżenie kosztów biurowych oraz dostęp do talentów spoza jednego miasta czy kraju. Z punktu widzenia pracownika to oszczędność czasu na dojazdach, większa elastyczność i możliwość dopasowania dnia do swoich rytmów energii. Jednak w praktyce ten model obnaża też liczne wyzwania: rozmyte granice między pracą a życiem prywatnym, trudności z budowaniem relacji w zespole czy problem z odłączaniem się po godzinach. Kultura organizacyjna, która opierała się głównie na spotkaniach na żywo, musi zostać przełożona na język cyfrowy. To oznacza nie tylko wybór narzędzi do komunikacji, ale przemyślenie zasad współpracy: kiedy piszemy, kiedy dzwonimy, co wymaga spotkania online, a co da się załatwić asynchronicznie. Przeładowane kalendarze pełne „zoomów” to znak, że firma przeniosła stare nawyki 1:1 do świata online, zamiast go naprawdę zrozumieć. W tym kontekście coraz większą rolę odgrywa dobrze zaprojektowana platforma internetowa która staje się cyfrowym biurem organizacji. To tam gromadzone są dokumenty, procedury, wiedza i projekty. Zamiast setek maili i niekończących się wątków na komunikatorach, zespół ma jedno miejsce prawdy, gdzie łatwo znaleźć ustalenia, pliki i historię decyzji. Dzięki temu nowa osoba w firmie może szybciej się wdrożyć, a liderzy mają większą kontrolę nad przepływem informacji. Model hybrydowy stawia też pytania o przyszłość samego biura. Czy nadal potrzebujemy rzędów biurek, przy których i tak większość pracuje w słuchawkach? Coraz popularniejsze stają się przestrzenie projektowe, „focus roomy”, strefy do kreatywnych warsztatów i spotkań 1:1. Biuro z miejsca „codziennej pracy” coraz częściej zamienia się w miejsce „spotkań, współpracy i budowania relacji”. Nie można pominąć tematu dobrostanu psychicznego. Praca z domu w połączeniu z obowiązkami rodzinnymi, brakiem prywatnej przestrzeni czy ciągłą obecnością w sieci potrafi wyczerpać. Firmy, które na serio traktują zdrowie swoich ludzi, wprowadzają zasady „no meeting days”, promują przerwy, szkolą liderów z uważności na wypalenie i zachęcają do korzystania z urlopów. Bez takiego podejścia nawet najbardziej elastyczny model pracy zamieni się w niekończący się dyżur. Przyszłość pracy najprawdopodobniej nie będzie jednolita. Niektóre branże pozostaną stacjonarne, inne staną się w pełni rozproszone. Kluczowe będzie dopasowanie: zespołu, rodzaju zadań, oczekiwań klientów i możliwości technologicznych. Firmy, które będą gotowe eksperymentować, rozmawiać z pracownikami i korygować kurs, zyskają przewagę nad tymi, które sztywno trzymają się jednego modelu „bo tak zawsze było”. Ostatecznie pytanie nie brzmi: „Biuro czy home office?”, lecz: „Jak chcemy pracować, żeby osiągać dobre wyniki i jednocześnie żyć po ludzku?”. Odpowiedź będzie inna dla różnych organizacji, ale wspólny mianownik jest jeden – zaufanie. Bez zaufania do ludzi nawet najlepsze narzędzia i procedury pozostaną tylko fasadą, za którą kryje się frustracja i zmęczenie.